Η Παρασκευή κάποτε κουβαλούσε έναν ψυχαναγκασμό
ανθεκτικό σε δυσκολίες και συννεφιές.
Αδιάφορο σε facebook ξενύχτια .
Ήταν η Παρασκευή του έξω, των ερωτευμένων Cure,
της ανέμελης βόλτας και του "φτου ξελευθερία για όλους".
Στην πορεία ο ενθουσιασμός του ξεπορτίσματος ξεθώριασε,
οι τσέπες ερήμωσαν και το σπίτι
σου αποκάλυψε ένα σωρό τεμπέλικες εξαρτήσεις.
Λέω σήμερα έστω και απρόθυμα να βρούμε έναν λόγο να
να αποχωριστούμε -με πονο ψυχής-
τις οθόνες και τα πληκτρολόγια.
να βγούμε όπως παλιά .
Εντάξει;
