Kοίταξε να δεις παιδί μου Ιάκωβε..με τη σύγχυση που επικρατεί ,
γεγονός είναι πως γίναμε ένα τικ πιο μικροί και "τοξικοί" (!)
Αν δηλαδή στο ενδοπλανητικό χάος κάποιοι φαντάζουν ακόμα υπέροχοι ,
πρέπει πάραυτα ν'αποκαθηλωθούν, να τσαλακωθούν ή έστω να θαμπώσουν.
Η τελειότητα όταν δεν συγχωρείται απομυθοποιείται με συνοπτικές διαδικασίες
από κάτι κακιασμένους καλλιτέχνες σαν τον Greg Guillemin,
την Dina Goldstein και τον Μike Mitchell .
Αυτοι είναι που βάλθηκαν να απαλλάξουν τον κόσμο από τον οπτιμισμό. Δάκρυ.
Φωτογράφοι,γραφίστες και εικονογράφοι,
ξεσκεπάζουν αδίστακτα την σκοτεινή
αλήθεια πίσω από κάθε πολύχρωμη ιστοριούλα και κάθε άτρωτο ήρωα.
η Wonder Woman ξύνει βαριεστημένα τα οπίσθια της,
ο Spiderman ταλαιπωρείται από επίμονα βηχαλάκια ,
η Αriel ξεκουράζει την ομορφιά της σε βιτρίνες ενυδρείων
και η ωραία κοιμωμένη συνεχίζει την καριέρα της σε νιπτακ
χειρουργικά κρεβάτια (μη πάει χαράμι τόσος ύπνος)
Τα παραμύθια απαλλάσσονται από το ασφαλές χαπι εντ
και οι ήρωες αφοπλιστικά ευάλωτοι, παρακμάζουν βουτηγμένοι
σε φθορά, αδυναμίες, δάκρυα, νευρώσεις, συμβιβασμούς και συνήθειες.
